ترنج

مقاله

elahemazinani — Sun, 02 Mar 2008 08:34:03 GMT

تصویر واقعیت و تصویر خیال

معروف است که دو آموزگار شیفته و شیدای ادبیات در کالیفرنیا به کمک تعدادی از شاگردان خود سعی کرده اند بخش مربوط به جریان ذهن بنجی شخصیت عقل باخته خشم و هیاهو فالکنر را درهم بریزد و از نو آن را به شیوه ای سنتی بسازند. آن ها برای زمینه کار نقشه ای ریختند .بدین ترتیب که اجزای روایت به ترتیب الفبا و شماره مشخص تسلسل منظم زمانی منظم ساختند و پس از آن به این نتیجه رسیدند که بخش معماگونه و اسرار آمیز بنجی آگاهانه وبر طبق نقشه ای دقیق ساخته شده است .روش آنها کم و بیش به طریق یکساعت ساز وقتی که تمام اجزای ساعتی را روی میزکارش می ریزد و سپس آن اجزا را به یکدیگر سوار می کند آموزگاران کالیفرنیایی خالی از روشن بینی نبوده است و من گمان میکنم که این روشن بینی در تشخیص آگاهانه بودن صناعت فالکنر است اما نه براساس طریق مکانیکی یک ساعت ساز زیرا یک ذهن فلج شده را با اجزا و چرخ دنده های یک ساعت نمی توان شبیه دانست .

غرض فالکنر گیج کردن خواننده نبوده است و نمی خواسته از خشم و هیاهو یک معمای اسرار آمیز بپردازد بلکه بر ان بوده است که وقایع دنیای داستانش همانگونه عرضه شود که برای قهرمان علیلش رخ می دهند.

اشتباه آموزگاران کالیفرنیایی در این بوده است که فراموش کرده اند سروکارشان با ذهن یک فرد انسانی است آن هم ذهن آدمی که نیروی عقلی او در سه سالگی متوقف شده است .آنها باید درمی یافتند که هرگونه تلاش برای نظم بخشیدن به توده آشفته ای از لحظه های بی مرز تجربه انسانی با تفکیک کردن خاطره هایی که با دریافت های حسی انسان در هم تنیده شده اند کاری است ناممکن و عبث.

عده ای بر این اعتقاد هستند که سینما در نمایش واقعیت توان بیشتری دارد زیرا همزمانی صدا وتصویر و سرعت تداوم نماها و تمرکز بر جزییات به سهولت صورت می گیرد . همچنین تغییر زاویه دید دوربین قدرت انعطاف و تحرک سینما را افزایش می دهد به طوری که در یک چشم به هم زدن می توانیم تصویر شگرفی ببینیم .اما در عین حال باید متوجه این تفاوت بود که تصویر واقعیت صوری است و کلمات به عنوان ابزار داستان احساس اند. در تصویر ما با واقعیت معین با لحظه ای در زمان سروکار داریم . اما درارتباط با کلمات احساس و تخیل خواننده آزدتر است .

به عبارت دیگر می توان گفت که ما در تصویر از عینیت به ذهنیت می رسیم اما نسبت به کلمات این رابطه برعکس است..

در تصویر بیننده کیفیت احساسی را که بیان شده است تجربه می کند گرچه ممکن است دقیقا همان احساسی نباشد که به هنرمند هنگام خلق اثر هنری دست داده است.

سرمقاله

elahemazinani — Sun, 02 Mar 2008 08:12:54 GMT

ما همیشه در تفکرات به اینکه جدایی چیست به تضاد می رسیم آیا این همان طلاق است این سوالی است که اگر به گوشه کنار شهرمان برویم جوابش خود را پر رنگ می کند عوامل زیادی به پدر ومادر و یا زن و شوهر کمک می کند که به این فرصت برای خود بیاندیشند و کدام به درستی از این فرصت استفاده می کنند . هنوز پاسخ مناسبی ندارد به هرحال شاید دانستن عواملش کمک کند به اینکه اگر حتی مجبور به گزینش شویم آسان ترین راه را انتخاب نکنیم . به همین دلیل است که ما باید بدانیم که چه عواملی در رسیدن به این واژه کمک می کند و چه راهکارهایی ما را از آن دور می کند . چه پیشامدهایی در بعد از طلاق درخانواده ها به وجود میآید .

در واقع هدف فقط نشان دادن این است که چرا آسان ترین راه را برای فرار انتخاب می کنیم و بگو ییم می توان با دانستن همه عواقب ٬ آنرا انتخاب نکرد و آیا طلاق همیشه عواقب ناگوار دارد.

در واقع در جامعه ما روزبه روز این واژه بیشتر اتفاق می افتد ودر بعضی از شهرها این اتفاق روبه افزایش است بهر حال باید دانست چه کاری انجام دهیم بهتر است . در واقع خانواده ها بهترین مخاطبان این مجله هستند که اگر خانواده ها قبل از اینکه به ازدواج فرزندانشان فکر کنند به اینکه آنها را تشویق به مشاوره قبل از ازدواج کنند بهتر ین راهکار است و ما آنها را در این راه کمک خواهیم کرد .

ما امیدواریم در این مجله در انتخاب درست وتصمیم مناسب کمک کرده باشیم .

elahemazinani — Sun, 02 Mar 2008 08:02:31 GMT

تحلیل

نفش سینما در گذراندن اوقات فراغت

تلوزیون در پرکردن اوقات فراغت مردم نقش درجه اول را دارد. بعد از تلوزیون گوش کردن به رادیو قسمتی از اوقات فراغت مردم را پر می کند. مطالعات دیگر نیز موید همین موضوع است .(از جمله گزارش گذراندن اوقات فراغت مردم تهران واحد تحقیقات اجتماعی و ارزشیابی برنامه ها صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران تابستان 86 )

بررسی حاضر نشان داده است 82 درصد مردم با تماشای تلوزیون و68 درصد آنان با گوش کردن به رادیو قسمتی ا زوقت خود را پر می کنند . زن ها و مردها و افراد متأهل تقریبا به یک میزان پای تلوزیون می نشیند ولی زن ها بیشتر از مردها به رادیو گوش می دهند .بعد از دیدار با خویشاوندان و دوستان استراحت در خانه و رفتن به سینما در گذران اوقات فراغت مردم نقش موثری دارد .

ازمیان 23 نوع فعالیتی که می توان در پر کردن اوقات فراغت مردم سهم داشته باشند رفتن به سینما در مرتبه پنجم قراردارد. به عبارت دیگر بعد از تماشای تلوزیون (82 درصد) گوش کردن به رادیو(68درصد) دیدار با خویشاوندان ودوستان (55درصد) و استراحت کردن (49 درصد) مردم به سینما می روند.

تماشاگران سینما بعد از انقلاب اسلامی

حدود یک سوم تماشاگران کنونی سینما کسانی هستند که بعداز پیروزی انقلاب اسلامی به جرگه تماشاگران سینما پیوسته اند. بررسی به عمل آمده از تماشاگران کنونی سینما بیش ازانقلاب نشان می دهد که 56 درصد تماشاگران کنونی سینما پیش از انقلاب هم به سینما می رفته اند .14 درصد زنان کمتر از 5 سال است که به سینما علاقمند شده اند اما یک درصد مردان سینما رفتن را از 5 سال پیش آغاز کرده اند .بررسی ها نشان می دهد که پیش از انقلاب مردها بیشتر از زنان به سینما می رفتند (60 درصد مقابل 48 درصد).

با چه کسانی به سینما می روند؟

74 درصد مردم ترجیح می دهند با خانواده خود به سینما بروند. 95درصد آن ها اظهار داشته اند که با خانواده خود به سینما می روند 13 درصد هم گفته اند : که با دوستان خود به تما شای فیلم می روند . مردها هم ترجیح می دهند با اعضای خانواده به سینما بروند .55 درصد مجردها ترجیح می دهند با دوستان خود به سینما بروند تا با خانواده یا تنهایی .

آیا به نقدهای سینمایی توجه دارند ؟

بیش از نیمی از کسانی که به سینما می روند به نقدهای سینمایی توجه دارند ولی 34 درصد تماشاگران به بررسی فیلم ها در مطبوعات یا رادیو و تلوزیون علاقه نشان نمی دهند. از نظر جنس مردها بیش از زنان به نقدهای سینمایی توجه دارند (مردها 59درصد زنان 52 درصد) .کسانی که تحصیلات دانشگاهی دارند بیشتر از دیگران به نقدهای سینمایی رغبت نشان میدهند . می توان گفت هر چه سطح سواد پایین تر باشد میزان توجه به نقدهای سینمایی هم کاهش پیدا می کند .بررسی ها نشان می دهد که 70 درصد تماشاگرانی که تحصیلات عالی دارند به نقدهای سینمایی توجه دارند در مقابل 48 درصد اشخاص کم سواد و بی سواد به نقدهای سینمایی علاقمند هستند . احتمالا این دسته از تماشاگران سینما نقدهای سینمایی را از تلوزیون که همراه با نمایش قسمتی از فیلم است می شنوند.

کیفیت نقد فیلم

از آن دسته تماشاگرانی که اظهار داشته اند به نقد فیلم های سینمایی توجه دارند سئوال شده : آیا منتقدان فیلم ها را به خوبی نقد می کنند؟ نتایج به دست آمده نشان می دهند که 39 درصد کسانی که از نقدهای سینمایی راضی هستند و عقیده دارند که فیلم های سینمایی خوب نقد می شوند 13 درصد از نقدها راضی نیستند 5 درصد در این باره ابزار عقیده نکرده اند و 43 درصد نظر بینابینی دارند.

کیفیت فیلم های قبل و بعد از انقلاب

70 درصد از تماشاگران عقیده دارند که فیلم های بعد از انقلاب بهتر از فیلم هایی است که قبل از انقلاب ساخته می شد. 10 درصد اظهار کرده اند که کیفیت فیلم ها بدتر شده است .3 درصد نیز تفاوتی بین فیلم ها نمی بینند . 72 درصد زنان و 70 درصد مردان عقیده دارند که کیفیت فیلم های بعد از انقلاب بهتر است و 8 درصد زنان و 10 درصد مردان فیلم های قبل از انقلاب را ترجیح می دهند . 81 درصد تماشاگرانی که تحصیلات آنها درحد دیپلم است فیلم های بعداز انقلاب را بهتر می دانند 78 درصد دانشگاهیان نیز همین نظر را دارند. هرچه میزان سواد از دوره نظری کمتر می شود فیلم های بعداز انقلاب را کمتر می پسندند.

نقد

elahemazinani — Sun, 02 Mar 2008 08:01:46 GMT

بلوچ

اثری از مسعود کیمیایی

این فیلم درسال 1351 به بهانه وصف حال و شرح ناکامی های روستاییان تلقی خود را از شرایط سیاسی و اجتماعی و اقتصادی وفرهنگی جامعه در آخرین دهه حاکمیت نظام گذشته مورد اشاره و تأکید قرار می دهد . فیلم بلوچ در همان اولین صحنه شروع (فصل تیتراژ ) تصویری از یک مترسک را که به حراست کشتزاری خشک و تفیده ایستاده است . به عنوان نمادی از موجودیت آدم روستایی اش به نمایش می گذارد. ماجرای فیلم شرح کینه توزی یک بلوچ ساده دل است که حریم خانواده اش توسط آدمهای شهری مورد تجاوز قرار گرفته است . آدم های تجاوزگر فیلم بلوچ که قاچاقچیان اشیاء عتیقه هستند . درطی ماجرا به عنوان عناصر وابسته و دست آموز عوامل استعمار معرفی می شوند که در پی غارت ذخایر اقتصادی ارزش های فرهنگی را نیز پایمال می کنند.

روستا با مظاهر اجتماعی خصلت های بومی سادگی ذاتی و آدم های بی پیرایه اش از اولین سال های تولد سینمای ایران برای فیلمسازان ما نیروی مجذوب کننده ای داشته است .بدویت رام نشده طبیعت روستا و خوی آرام و مسالمت جوی آدم هایش دستمایه مناسبی برای انبوه فیلم های ملودرامی بوده است که در طول تاریخ سینمای ایران با طرح ماجراهای تلخ و شیرین روستا و روستایی را واسطه برانگیختن احساسات وعواطف تماشاگر قرار داده و اسباب غم وشادی آنان را فراهم کرده اند. ماجراها آدم ها پیام ها هدف ها و مجموعه نشانه هایی که دراین فیلم ها مطرح بوده اند به رغم سطحی بودن نگاه سازندگانشان نسبت به واقعیت های جوامع روستایی وخام دستی در ارائه تصویری که درباره واقعیت داشته اند در هر حال قابل بحث و بررسی هستند. اما دراین زمینه آن چه بیش از دیگر نمونه ها برای یک بررسی همه جانبه رغبت برانگیز است تصویری است که سینما گران مدعی روشنفکری از آغاز دوره تحول سینمایی ایران – موسوم به (موج نو) تا به امروز از جامعه روستایی ارائه داده است . در آثار این گروه از فیلمسازان با این که پای بندی به تعهدات اجتماعی و فرهنگی یک وجه مشخصه قابل اعتنا است تعمق و وسواس در سامان دادن به ساختار سینمایی نیز کما بیش به چشم می خورد . با این همه فقدان دیدگاه واقع گرایانه سازندگان این فیلم ها نسبت به هویت فردی مناسبات اجتماعی و اصالت ذاتی جامعه روستایی به روشنی محسوس است برای جبران چنین کمبودی است که این استعاره وکنایه و مجاز و طرح تصویری نمادین از روستا ضمن موجه جلوه دادن کاستی های آثارشان سرپوشی فریبنده بر عدم شناخت و ذهنیت آشفته خود نسبت به روستا یافته اند و این ویژگی از همان اولین فیلم روشنفکرانه روستا یافته اند و این ویژگی از همان اولین فیلم روشنفکرانه درباره روستا جلوه چشمگیری دارد .

این فیلم هرچند تا به امروز ارزشمند ترین اثر سازنده اش است و با این که در خلق یک فضای واقعی از جامعه روستا به توفیق کم نظیری دست یافته و در ترسیم روابط اجتماعی آدم هایش به کمک قصه سنجیده غلامحسین ساعدی موفق است با این همه در کلیت خود یک فیلم نمادین و سرشار از مفاهیم کنایی است .